وقتی خداوند هدیه ای به تو میدهد که آنقدر دوست داشتنی و لذت بخش است گاهی در دل شیون میکنی که نکند بخواهد روزی هدیه اش را پس بگیرد! همسرم یکی از این هدایا در زندگی من است. (که ان شا الله همه دختران مجرد طعم شیرینش خوشبختی را بچشند و این طعم تا ابد پایدار بماند) آن زمان تک دختر و دست به سیاه و سفید نزد...

عنوان پست رو از خودم در آوردمgoodbye mounty (هم وزن بررسی از مرجع گودبای طبق کپی رایت پارتی) به معنی خداحافظی موقت با کوه و کوهنوردی قرار بود خاطره آگاهی از باداری رو براتون بگم، البته یه مقدمه چینی میکنم و ادامه میدم... زمانی

سلام بر همه دوستان عزیزماون میل همیشگی من برای وبلاگ نویسی بازم تشویقم کرد بیام و باز بنویسم بعد از این همه وقت باز بیای و بنویسی خیلی هیجان داره، هیچی وب نویسی نمیشه! اینستاگرام، تلگرام، توئیتر، فیس بوک هیچکدوم به اندازه این وب نویسی و این گمنام نوشتن ها به آدم لذت نمیده حس میکنم ادبیات نوشتاری ام ...

کارهای عقب افتاده از همه ابعاد زندگی بهت هجوم میاره! ابعادی مثل: کار، درس، خانه، تحکیم ارتباط با افرادی مثل خانواده،دوستان واقعی و مجازی، همکاران، مسائلی مثل برنامه های عقب افتاده ورزشی، بهداشتی، مالی، مذهبی، آموزشی و...و...و... زمان! وقت! ساعت! می دانم همه اش را می دانم.... فیزیکی اش می شود: طبیعت ...

مرد و همسرش هر دو از سرکار به خانه می آیند، در راه با هم خوش و بش می کنند...هر دو از یک روز کاری خسته اند6 ساعت تا پایان امروزشان وقت باقیست، برای استراحت، با هم بودن، یک عصرانه دل پذیر، یک شام رویایی و انجام های شخصی و غیر شخصی آن روزشانکلید را در قفل انداخته و وارد خانه گرمشان می شوندزن همان جا از...

هر وقت از آدم های اطرافت دلگیر شدی یه سر برو دادگاههر وقت حس کردی دنیات چقدر کوچیک شده یه سر تنها برو بالای کوههر وقت از پدر مادرت دلگیر شدی یه سر برو پرورشگاههر وقت از فرزندت دلگیر شدی یه سر برو سرای سالمندانهر وقت مغرور شدی یه سر برو بیمارستان یه دور بزنی خوب میشیپارازیت1: فکرم، عقیده ام، دیدگاهم ...

برام خیلی پیش میاد، گاهی طی اتفاقات مختلف در یک روز، به صورت یکهویی تک تک سلولهای بدنم افت شدید کیفیت پیدا میکنند! (تعریف فانتزی خودساخته) منظورم اینه که یکدفعه حس بدی بهم دست میده، با یه تلنگر کافیه تمام انرژی و حس قشنگم رو از دست بدم و در کسری از ثانیه این اتفاق بیولوژیکی در من رخ بده و حس دپرس شد...

سلام عزیزانسال نو مبارک (ان شا الله برای تک تک همسایه های وبلاگیم سال خوب و شادی باشه)دلم براتون تنگ شدهدارم آماده عروسی میشم. یه تحول عظیمبه قول یکی از آهنگ های بنیامین:وای چه دورانیه ، دَوَرانیه ، کورانیه ، هیجانیهنوسانیه ، جریانیه ، امروزیه ، الانیه ، کهکشانیه، کیهانیه ، طولانیه ، داستانیهاینچنان...

سلام با کلی سرخ و سفید شدن، بعد چند ماه اومدم باز بنویسم پست قبلی رو با کلی آب و تاب نوشتم که بیام هر هفته آپ کنم. اون خط آخر پست قبلی دیگه روی برگشت برام نذاشته! خب راستش اولویت های زندگی آدم در بازه های زمانی تغییر میکنند. به قول مدیرمون: «اَهَم و فِلاَهَم» میکنیم. میدونم کار تمام وقت و خانه داری ...

پیشاپیش روز مرد رو به پدران گذشته پدران حال و پدران آینده تبریک میگم بدان که برای من بهترینی تو همان شقایقی هستی که سهراب در موردش میگفت: تا تو هستی، زندگی باید کرد

سلام دوستان گلم... یعنی آدمی که مدت ها دیگه وبلاگ نویسی رو کنار گذاشته و بعد سال 93 یهو آخرای شهریور 95 هوس وبلاگ نویسی باز میزنه به سرش به نظرتون باید پست اولش چه مدلی باشه؟چطوری مقدمه چینی کنم!مدل نوشتم یادم رفته ازدواج مقوله تنبل آوری هست تو نگه داشتن حواشی مثل وبلاگ نویسی کلا بی خیال مقدمه چینی ...

حس میکنم در حالت گذار هستم گذار از یک فضا به فضایی دیگر نه شاید هم گذار از واقعیت به خیال ... 1395 سالی پرتلاطم برای من خواهد بود. این را از آغازش فهمیدم ... دارم از درون پوست می اندازم ...